Huwelijksvermogenstelsels
Het huwelijk heeft tot gevolg dat de echtgenoten zich verbinden tot samenwonen en tot bijdragen en uitgaven die met het gezinsleven gepaard gaan. Tevens moet het statuut worden bepaald van ieders bezittingen en schulden, zowel van de voorhuwelijkse als van deze die aan de echtgenoten later zullen toekomen. Dit statuut zal de rechten en de plichten van beiden regelen ten opzichte van deze goederen en schulden, evenals de aanspraken die derden (erfgenamen, schuldeisers) bij bepaalde gebeurtenissen tijdens het huwelijk kunnen laten gelden.
De toekomstige echtgenoten komen volledig vrij overeen hoe zij dit alles wensen te regelen. Zij kunnen het huwelijksstelsel kiezen dat de wetgever heeft uitgeschreven in het Burgerlijk Wetboek (wettelijk stelsel zonder eigen huwelijkscontract), ofwel kunnen zij afwijken van dit wettelijk stelsel. Dat kan door een eigen regeling uit te schrijven in een contract dat voor het huwelijk door een notaris wordt opgemaakt en in het bijzijn van twee getuigen wordt ondertekend.
In het "wettelijk stelsel" blijven de voorhuwelijkse goederen en deze, die tijdens het huwelijk verkregen worden door schenking, erfenis of testament, de persoonlijke eigendom van elke echtgenoot. Alle andere verwervingen tijdens het huwelijk (het overschot op de beroepsinkomsten, de spaargelden, de aankopen, de beleggingen) vormen de aanwinsten, die in gemeenschap aan beiden toebehoren. Deze aanwinsten omvatten alle opbrengsten die de voormelde eigen goederen opleveren (huur, pacht, intrest), ongeacht de naam, de wijze en het tijdstip waarop deze inkomsten bekomen en belegd worden.
Een notarieel huwelijkscontract biedt een waaier van mogelijkheden. Het gaat van een "volledige scheiding van goederen en schulden" tot een "algehele gemeenschap van goederen".
Bovendien kunnen in een huwelijkscontract zeer belangrijke en verregaande beschikkingen opgenomen worden in het voordeel en ter bescherming van de langstlevende echtgenoot, zowel over de gemeenschappelijke als over de eigen goederen. Het wettelijk stelsel daarentegen voorziet voor de weduwe of de weduwnaar als er afstammelingen zijn, enkel een recht vruchtgebruik op de nagelaten bezittingen.
Tijdens het huwelijk kan het wettelijk of het gekozen huwelijksstelsel altijd gewijzigd of aangepast worden met het akkoord van de beide echtgenoten. Hiervoor is steeds de ondertekening van een notariële akte in het bijzijn van 2 getuigen vereist. Dit contract heeft slechts uitwerking na de bekrachtiging door de rechtbank van eerste aanlef van de echtelijke woonplaats.
Wegens het belangrijk karakter van het huwelijksstelsel en al zijn gevolgen, is het aanbevolen tijdig een notaris te raadplegen.